Dziekan i wykładowca Wydziału Architektury Politechniki Śląskiej, uhonorowany statuetką i tytułem autorytetu budownictwa i gospodarki śląskiej podczas uroczystej gali w Operze Śląskiej w Bytomiu w listopadzie br. Nagrodę przyznała Kapituła Śląskiej Izby Budownictwa. Autor w toku 15 letnich badań jakościowych budynków o różnych funkcjach oraz doświadczeniach dydaktycznych w tym zakresie ze studentami architektury wypracował własne metody oceny (szybkie, proste i skuteczne w zastosowaniu) opisane w książce K. Fross: „Badania jakościowe w projektowaniu architektonicznym na wybranych przykładach”, Wydawnictwo Politechniki Śląskiej, 2012. Wydanie II – Wydawnictwo Euro Projekt, 2014. Jest autorem artykułu pt. "Zaspokojenie potrzeb seniora jako użytkownika i konsumenta usług w zamyśle projektanta oraz inwestora na przykładzie projektu prywatnego domu seniora w ustroniu" wydanego przez ACTA UNIVERSITATIS LODZIENSIS FOLIA OECONOMICA 297 w 2013 roku.

Prof. dr hab. inż. architekt. Generalny Projektant pracowni od r. 2011, wiceprezes w autorskiej pracowni architektury Kuryłowicz & Associates; Kierowniczka Zakładu Projektowania i Teorii Architektury na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej. Absolwentka Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej, studia na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej i Faculty of Architecture, Iowa State University, Ames, Iowa, USA. Doktorat WAPW 1982, Habilitacja WAPW 1997, Profesor tytularny od 2014 r. Laureatka konkursów architektonicznych (z zespołami Kuryłowicz & Associates). Od 2011 generalny projektant pracowni zrealizowanych bądź realizowanych obecnie obiektów autorstwa K&A, m.in: Narodowe Forum Muzyki, Wrocław (2015), Galeria Warmińska w Olsztynie(2014), Stadion miejski w Białymstoku (2014), Budynek Wydziałów Językowych UW przy ul Dobrej (I Etap zrealizowany w 2012), przed 2011 jako główny projektant prowadzący w K&A m.in.: dom własny w Kazimierzu Dolnym (2006), Hotel Marriott Courtyard na lotnisku Okęcie w Warszawie (2003), rezydencje prywatne, w tym Rezydencja Ambasadora Korei Płd. w Aninie k/Warszawy (1998) i inne. Sędzia SARP, juror w konkursach międzynarodowych i krajowych, Dyrektor PR Międzynarodowej Unii Architektów UIA „Spiritual Places” w latach 2000-2008; członek Izby Architektów RP. Ekspert Architects’ Council of Europe ACE ds. projektowania uniwersalnego w latach 2005-2008 Autorka książki „Projektowanie uniwersalne. Udostępnienie otoczenia osobom niepełnosprawnym” I wyd. CEBRON, Warszawa, 1996, II wyd. Integracja, Warszawa 2005; współautorka (ze Stefanem Kuryłowiczem „Pasja i Pragmatyzm. Człowiek, Architektura, wolność”, Trygon 2010 ) autorka innych publikacji, m.in. rozdziału w monografii „Architektura jako przedmiot badań” p. red. B. Jałowieckiego, Scholar, Warszawa 2008; licznych artykułów w miesięcznikach „Architektura-Murator”, „Architektura & Business” i innych, inicjatorka serii wydawniczej Biblioteka Architekta wydawnictwa Murator, autorka szeregu artykułów i wystąpień konferencyjnych w kraju i za granicą. Przewodnicząca Rady Fundacji im .Stefana Kuryłowicza.

Prof. dr hab. inż. arch. Elżbieta Niezabitowska była pracownikiem Wydziału Architektury Politechniki Śląskiej w Gliwicach w latach 1973 - 2015. W latach 2000 – 2014 pełniła rolę kierownika Katedry Strategii Projektowania i Nowych Technologii w Architekturze. W dorobku naukowym posiada ponad 170 publikacji, w tym, 10 publikacji zwartych. Jest współautorem monografii pt. “Środowisko zamieszkania polskich seniorów w badaniach interdyscyplinarnych. Studia przypadków na wybranych przykładach z 2013 r.” Istotną publikacją wydaną przez Panią Profesor dla rozwoju dziedziny nauki w architekturze jest autorski podręcznik akademicki pt. “Metody i techniki badawcze w architekturze”, pierwszy w Polsce podręcznik w tej problematyce. Pasją naukową Pani Profesor jest ocena jakości architektury w oparciu o badania POE (Post-Occupancy-Evaluation), którą wykorzystywała w pracach badawczych własnych, grantach badawczych i pracach doktorskich, których była promotorem oraz pracach studenckich w ramach zajęć dydaktycznych. Dotyczą one obiektów architektonicznych tj.: biurowce, szpitale, mieszkalnictwo, uczelnie wyższe, domy dla seniorów, a także problematyki budynku inteligentnego oraz energooszczędności. W ostatnich kilku latach koncentruje się na badaniach dotyczących szpitali i domów seniora. Prof. dr hab. inż. arch. Elżbieta Niezabitowska odbyła 8 staży zagranicznych. Była kierownikiem 4-ch grantów promotorskich, jednego własnego KBN oraz kierownikiem projektu europejskiego polsko-niemieckiego finansowanego przez Polsko-Niemiecką Fundację na rzecz Nauki (2010-21) wykonywanym we współpracy z Instytutem Helmholtza w Lipsku w latach 2011-2012. Ponadto uczestniczyła, jako wykonawca w 6-ciu innych grantach krajowych, z których najważniejszym był udział w interdyscyplinarnych grancie KBN „PolSenior” w roli współwykonawcy badań architektonicznych.

Profesor Uniwersytetu Śląskiego. Pracę magisterską obronił w 1981 r. w Instytucie Socjologii na Uniwersytecie Śląskim. Dyplom doktora, uzyskał na Uniwersytecie Ślaskim na Wydziale Nauk Społecznych w 1989 r. Praca dyplomowa pod tytułem Stworzenie osobowości społecznej zarys teorii osobowości społecznych. wykonana pod kierunkiem prof. dr hab. Władysława Jachera. Pracę habilitacyjną pod tytułem Społeczny i kulturalny kapitał młodej inteligencji i wymagania wobec rynku. obronił na Uniwersytecie Ślaskim w roku 2003. Prof. dr Adam Bartoszek sprawował funkcje kierownicze w wielu projektach m.in.: Architekci i Socjologowie podprojekt w PolSenior w latach 2007-2010 (http://polsenior.iimcb.gov.pl/), Prosumer Society - Prosumer Energetyka w latach 2015-2016 (www.pros.us.edu.pl). Ponadto pełnił rolę lidera w grancie MNiSW na wydziale Socjologii Uniwersytetu Śląskiego pod tytułem Aktywacja i spadek wartości kapitału ludzkiego w środowisku lokalnym - mobilność edukacyjna i zawodowa dla jakości życia w miastach obwodowych (2008-2010), jak również w grancie UE - Diagnoza problemów społecznych i monitoring polityki w celu aktywizacji zasobów ludzkich w Katowicach (2011-2012). Prof. dr Adam Bartoszek jest Członkiem Polskiego Związku Socjologów, Polskiego Towarzystwa Gerontologiczneg, Polskiej Akademii Nauk o/ Katowice oraz Komitetu Naukowego zajmującego się przyszłością regionu Górnego Śląska. Zainteresowania zawodowe prof. Adama Bartoszka to socjologia organizacji i zarządzania, teoria struktur społecznych, a także socjologia kapitału społecznego i osobowości społecznej. Dodatkowo zajmuje się teorią badań rynku i opinii publicznej oraz metodologią badań w ankietyzacji.

Dr hab. Piotr Szukalski pracuje na stanowisku profesora w Katedrze Socjologii Stosowanej i Pracy Socjalnej UŁ. Ukończył studia z zakresu ekonomii i zarządzania w krakowskiej Akademii Ekonomicznej, zaś rozprawę doktorską z demografii i habilitacyjną z demografii i polityki społecznej obronił na Uniwersytecie Łódzkim. Prof. Szukalski specjalizuje się w zagadnieniach z pogranicza demografii, gerontologii społecznej i polityki społecznej, zaś przedmiotem jego badań są przede wszystkim: przebieg procesu starzenia się ludności Polski z uwzględnieniem dualnego charakteru tegoż procesu i jego konsekwencji, przemiany modelu rodziny polskiej oraz relacje międzypokoleniowe zarówno na poziomie mikro, jak i makro. Jest autorem ponad 200 publikacji, w tym 100 artykułów publikowanych w takich czasopismach jak „Gerontologia Polska”, „Studia Demograficzne”, „Polityka Społeczna”, „Wiadomości Statystyczne”. W latach 2007-2010 P. Szukalski był członkiem Zespołu ds. Osób Starszych przy Rzeczniku Praw Obywatelskich, zaś w latach 2008-2010 reprezentantem polskich organizacji senioralnych w European Older People’s Platform. Od roku 2008 jest członkiem z wyboru Komitetu Prognoz PAN i Komitetu Nauk Demograficznych PAN. Od roku 2016 jest członkiem Narodowej Rady Rozwoju przy Prezydencie RP i Rady ds. Polityki Senioralnej przy Ministrze Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej.

Pracownik naukowy Wydziału Architektury Politechniki Gdańskiej od 1989 r.. Architekt, Dyrektor Centrum Projektowania Uniwersalnego, pierwszego w Polsce centrum badawczo-rozwojowego realizującego cele wdrażania koncepcji projektowania uniwersalnego w projektowaniu środowiska fizycznego, produktów i usług. Ekspert z zakresu projektowania przestrzeni dostępnej dla osób z niepełnosprawnością i osób starszych. Autor ponad 70 różnych publikacji z tematyki projektowania dla wszystkich oraz ekologii i zrównoważonego rozwoju, w tym monografii „Projektowanie otoczenia dla osób niewidomych. Pozawzrokowa percepcja przestrzeni”. Twórca wzorów użytkowych dot. wsparcia osób z niepełnosprawnością wzroku w przestrzeni publicznej m. in. „Piktogramy dotykowe na drogach ewakuacji”. Audytor dostępności obiektów i przestrzeni publicznych. Autor standardów dostępności przestrzeni publicznych dla Miasta Gdańska (2012) i Miasta Gdyni (2013). Jest pierwszym w Polsce „Access Oficerem”, powołanym na to stanowisko w 2014 roku przez samorząd Miasta Gdyni. Twórca programu edukacyjnego „Projektowanie Przestrzeni Wspólnej” realizowanego od 2004 roku na Wydziale Architektury Politechniki Gdańskiej i w miastach województwa pomorskiego. Inicjator projektu „Wspólna przestrzeń-wspólna sprawa” (2016) i warsztatów projektowych „Projektowanie uniwersalne – jak żyć razem nie obok siebie” (od 2014) mających na celu zmianę jakości życia osób z ograniczeniami mobilności i percepcji w przestrzeni mieszkalnej i w przestrzeniach publicznych. Członek Komisji Ekspertów ds. Osób Niepełnosprawnych przy Rzeczniku Praw Obywatelskich. Współpracownik wielu organizacji pozarządowych działających na rzecz osób z niepełnosprawnościami. Jako ekspert Grupy ON Inclusion 14-20 działa na rzecz wdrożenia koncepcji projektowania uniwersalnego w ramach programów unijnych (EFSI). Członek Grupy Roboczej Krajowych Inteligentnych Specjalizacji działającej przy Ministerstwie Gospodarki. Zwolennik konsekwentnego wprowadzenia zapisów Konwencji ONZ o prawach osób z niepełnosprawnością do polskiego porządku prawnego. Od ponad dekady konsekwentny popularyzator idei projektowania uniwersalnego, za co m.in. został nagrodzony w 2013 roku Medalem „Gdynia bez Barier”. Społecznik, udzielający się na rzecz środowiska osób z niepełnosprawnością. Wśród grona swoich przyjaciół ma wielu, którzy na co dzień zmagają się z problemami i ograniczeniami fizycznymi lub percepcji, traktując ich zawsze jak równych sobie partnerów w realizowanych wspólnie działaniach.